Τρίτη 17 Ιουνίου 2014

Αgios nikolaos lasithi crete - Αγιος Νικολαος λασιθιου κρητης

 Άγιος Νικόλαος ( Άγιος όπως συνηθίζεται να αποκαλείται απο τους περισσότερους Κρητικούς), είναι η πρωτεύουσα του Νομού Λασιθίου και βρίσκεται στη βόρεια ακτογραμμή της Κρήτης, στη Δυτική πλευρά του κόλπου του Μεραμβέλλου. Η ονομασία του προήλθε από το βυζαντινό εκκλησάκι που βρίσκεται στον όρμο Αγίου Νικολάου. Παλαιότερη γνωστή ονομασία, Μαντράκι, καθώς υπήρχαν πολλές μάντρες με κατσίκια που ξεχειμώνιαζαν. Άλλη γνωστή ονομασία κι αυτή που ακόμα χρησιμοποιούν οι κάτοικοι των γύρω χωριών, Γιαλός.
Από το έτος 2000, λόγω του σχεδίου Καποδίστρια, στο Δήμο Αγίου Νικολάου συγχωνεύθηκαν οι κοινότητες Κριτσάς, Ελούντας, Λιμνών, Καλού Χωριού, Βρουχά, Σκινιά, Λούμα, Ζενίων, Έξω Ποτάμων, Κρούστα, Έξω Λακωνίων, Μέσα Λακωνίων και Πρίνας. Από το έτος 2011 κι έπειτα από το νόμο Καλλικράτη , στο δήμο Αγίου Νικολάου συγχωνεύθηκαν ο δήμος Νεαπόλεως και η κοινότητα Βραχασίου.
Η οικονομία της περιοχής βασίζεται στον τουρισμό, στην καλλιέργεια ελιάς και στη μη σταυλισμένη κτηνοτροφία. Οι μόνιμοι κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 19.593 . Χαρακτηριστικό γνώρισμα της πόλης οι πολλές παραλίες της, οι οποίες κάθε χρόνο πιστοποιούνται για την καθαριότητα και τις παροχές τους.Μινωική εποχή
Η σημερινή πόλη είναι χτισμένη στη θέση της αρχαίας Λατούς προς Καμάρα, επίνειο της Λατούς Ετέρας (σημαντική ορεινή πόλη των Δωριέων, 3,5 χιλιόμετρα βόρεια της Κριτσάς). Οι δύο πόλεις αποτελούσαν μια διοικητική ενότητα τον 3ο Π.Χ αιώνα , λάτρευαν την ίδια θεότητα, την Ειλειθυία, προστάτιδα των τοκετών κι είχαν ενιαία νομίσματα που από το ένα μέρος εικόνιζαν την Ειλειθυία ή την Άρτεμη κι από το άλλο τον Ερμή με τη λέξη ΛΑΤΙΩΝ. Οι πολίτες της Λατούς προς Καμάρα ονόμαζαν τους εαυτούς τους Καμαρίτες.Ελληνορωμαϊκή περίοδος¨:Η Λατώ προς Καμάρα, ως λιμάνι, αναπτύχθηκε την περίοδο αυτή πληθυσμιακά και οικονομικά ενώ αντίθετα η Λατώ άρχισε να φθίνει. Από την περίοδο αυτή έχουν ανεβρεθεί αγάλματα, επιγραφές και πολλοί τάφοι στην περιοχή του ποταμού. Τα κτερίσματα των τάφων αρκετά από τα οποία είναι ενδιαφέροντα, εκτίθενται στο αρχαιολογικό Μουσείο.Πρώτη Βυζαντινή περίοδοςΕξακολουθούσε να υπάρχει ως αξιόλογη πόλη , η Επισκοπή Καμάρας , όπως αναφέρεται στο Συνέκδημο από τον Ιεροκλή.

H Λίμνη Βουλισμένη ( 'Λίμνη' για τους Αγιονικολιώτες) είναι μια μικρή Λιμνοθάλασσα στο κέντρο της πόλης. Πολλοί αρχαίοι μύθοι αναφέρουν τη Λίμνη, οι αρχαιότεροι από τους οποίους θέλουν τις θεές Αθηνά και Άρτεμη να λούζονται σε αυτή. Με τη Λίμνη συνδέονται δύο αστικοί μύθοι, ότι δεν υπάρχει πυθμένας, και ότι η Λίμνη συνδέεται με το ηφαίστειο της Σαντορίνης. Ο τελευταίος μύθος στηρίζεται στο ότι κατά την τελευταία έκρηξη του ηφαιστείου, τα νερά της Λίμνης φούσκωσαν και πλημμύρισαν τις γύρω από αυτήν αποθήκες. Στον πυθμένα της λίμνης υπάρχει πολεμικό υλικό που εγκαταλείφθηκε από τους Γερμανούς στρατιώτες προτού αποχωρήσουν στο τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου

.Agios Nikolaos (Saint as it is usually called by most Cretans), is the capital of Lasithi Prefecture, located on the north coast of Crete, on the western side of the Gulf of Mirabello. The name came from the Byzantine church located in the bay of Agios Nikolaos. Formerly known name, Mandraki, as there were many paddocks with goats wintered. Another known name and is still used by people in the surrounding villages, Yialos.
Since 2000, because of Kapodistrias plan, the Municipality of Agios Nikolaos merged communities Krista, Elounda, Lakes, Kalo Chorio, Vrouchas, Skinias, Louma, Zenia, Outside rivers, Crust, Exo Lakonia, Mesa Lakonia before. From the year 2011 onwards by law Kallikratis, in the municipality of Agios Nikolaos merged municipality of Neapolis and community Vrahassi.
The region's economy is based on tourism, in growing olives and non staflismeni livestock. Residents according to the 2001 census was 19,593. Feature section of the many beaches, which are annually certified for cleanliness and the facilities 

Minoan era
The current city is built on the site of ancient Lato pros Kamara, seaport Latous the other (major mountain town of Dorians, 3.5 km north of Krista). The two cities were one administrative unit in the 3rd century BC, worshiped the same deity, Eilithia, patroness of childbirth and had single currencies from one part depicts Eileithyia or Artemis and the other Mercury with the word Latium . Citizens of Lato pros Kamara called themselves Kamaritis.
Greco-Roman period
Lato pros Kamara, as a port, was developed during this period of population and economic while Lato began to wane. From this period have been found statues, inscriptions and tombs in the area of the river. The grave offerings, many of which are interesting, exhibited in the Archaeological Museum.
First Byzantine Period
Still exists as a remarkable city, the Diocese Kamara, as mentioned in Hierocles of Hierocles.
Lake Voulismeni
H Voulismeni Lake ('Lake' for Agionikoliotes) is a small lagoon in the city center. Many ancient myths said Lake, the oldest of whom want the goddesses Athena and Artemis bathed in it. By the Lake is connected to two urban legends, there is bottom, and that the lake is connected to the volcano. The latter is based on the legend that during the last eruption of the volcano, the lake waters swelled and flooded the stores around it. At the bottom of the lake there is war material abandoned by German soldiers before leaving at the end of World War II.

φορτετζα - το κάστρο στο ρεθυμνο κρητης - forteza the castle in rethymno crete

The Fortress is a fortress in Rethymno, Crete, built by the Venetians in 1573.Η Φορτέτζα είναι φρούριο στο Ρέθυμνο Κρήτης που κατασκευάστηκε από τους Ενετούς το 1573.

In 1538 the anti Hello Dean, admiral of the Ottoman fleet and privateer coasts of Algeria (Barbary), known to many as Barbarossa (Red Beard), attacked the island to understand. The Venetians were afraid and decided to fortify their conquest. Built around the city a wall length 1.307 m currently almost destroyed, leaving only the side exposed to the sea. In a subsequent attempt by the Turkish pirate Oloutz 1562 Ali won easily the city.The Venetians oust him and found their mistake.Το 1538 ο Χαΐρ αντ Ντιν, ναύαρχος του Οθωμανικού στόλου και κουρσάρος των ακτών της Αλγερίας (Μπαρμπαριάς), γνωστός σε πολλούς και σαν Μπαρμπαρόσα (Κοκκινογένης), επιτέθηκε στο νησί για να το καταλάβει. Οι Ενετοί φοβήθηκαν και αποφάσισαν να οχυρώσουν την κατάκτησή τους. Έκτισαν γύρω από την πόλη ένα τείχος μήκους 1.307 μ. που σήμερα είναι σχεδόν κατεστραμμένο, αφήνοντας όμως την πλευρά προς τη θάλασσα εκτεθειμένη. Σε μια επόμενη προσπάθεια ο Τούρκος πειρατής Ολουτζ Αλή 1562 κατέκτησε εύκολα την πόλη.
Οι Ενετοί τον εκδίωξαν και διαπίστωσαν το σφάλμα τους.
They chose as best able and most views on land and sea the hill "Palaiokastrou" and built there fortress Fortezza, which survived until today and featuring the city of Rethymno. They took care to be designed so as to provide adequate living conditions of the population. This includes inside the walls of the barracks, church, hospital, warehouse and aqueduct.On the hill of Palaiokastrou was the acropolis of the ancient city of Rithimna and the sanctuary of Artemis Rokkaias, as evidenced by carvings found in various parts of the hill. Determining Rokkaia probably comes from the Latin "Rocca", which means castle or fortress on a steep hill. In those years the town of Rethymno was independent with its own currency, but not particularly strong.Επέλεξαν σαν καταλληλότερη θέση και με μεγαλύτερη θέα σε στεριά και θάλασσα τον λόφο του «Παλαιοκάστρου» και έκτισαν εκεί το φρούριο Φορτέτζα, που διασώζεται μέχρι και σήμερα και χαρακτηρίζει την πόλη του Ρεθύμνου. Φρόντισαν να σχεδιαστεί έτσι ώστε να προσφέρει κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης του πληθυσμού. Έτσι περιλαμβάνει μέσα από τα τείχη του, στρατώνες, εκκλησία, νοσοκομείο, αποθήκες και υδραγωγείο.
Στο λόφο του Παλαιοκάστρου υπήρχε η ακρόπολη της αρχαίας πόλης της Ρίθυμνας και το ιερό της Ροκκαίας Αρτέμιδος, όπως μαρτυρείται από λαξεύματα που εντοπίστηκαν σε διάφορα σημεία του λόφου. Ο προσδιορισμός Ροκκαία πιθανώς προέρχεται από το λατινικό "Rocca", που σημαίνει κάστρο ή φρούριο σε απόκρημνο ύψωμα. Στα χρόνια εκείνα το Ρέθυμνο ήταν κωμόπολη ανεξάρτητη με δικό της νόμισμα, αλλά όχι ιδιαίτερα ισχυρή.
Built according to the Venetian fortification system.Attribute construction is that the bastions are connected by segments of straight walls, large width and slope externally to ostracized missiles of the enemies.The founder of the Fortress is the Rector Alvise Lando. The foundation was made on 13 September 1573 and work in the yard and in public buildings that were in it were completed in 1580. It was built according to the plans of architect Sforza Palavitsinis that during the implementation of construction and made some changes for the better. Worked in construction required 107,142 Cretans, while used and commandeered 40,205 animals. Responsible for the implementation of projects Palavtisini was the foreman C. Scordilis.Χτίστηκε σύμφωνα με το Ενετικό σύστημα οχυρωματικής αρχιτεκτονικής.
Χαρακτηριστικό της κατασκευής είναι ότι οι προμαχώνες ενώνονται μεταξύ τους με τμήματα ευθυγράμμων τειχών, με μεγάλο πλάτος και με κλίση εξωτερικά, για να εξοστρακίζονται τα βλήματα των εχθρών.
Θεμελιωτής του Φρουρίου είναι ο Ρέκτορας Αλβίζε Λάντο. Η θεμελίωσή του έγινε στις 13 Σεπτεμβρίου του 1573 και οι εργασίες στον περίβολο αλλά και στα δημόσια κτίρια που υπήρχαν μέσα σ' αυτόν ολοκληρώθηκαν το 1580. Η κατασκευή του έγινε σύμφωνα με τα σχέδια του αρχιτέκτονα Σφόρτσα Παλαβιτσίνι, που κατά τη διάρκεια της υλοποίησης της κατασκευής έκανε και κάποιες αλλαγές προς το καλύτερο. Στην κατασκευή δούλεψαν υποχρεωτικά 107.142 Κρητικοί, ενώ χρησιμοποιήθηκαν και 40.205 επιταγμένα ζώα. Υπεύθυνος για την υλοποίηση των σχεδίων του Παλαβτισίνι ήταν ο πρωτομάστορας Γ. Σκορδύλης.
The plan of the fortress were polygonal with bastions, while the outer side of the wall was built with rectangular stones and plaster.The area on which the castle was built was limited. The Fortress was quite vulnerable points such as the fact that it was built on a rock, the absence of trench and only having four bastions. However, there was a great organization to interiors, while in the north there was a munitions depot.Moreover, because the fort emelleto to move the city in the center was a square with the Cathedral of St. Nicholas, founded in 1583, and the residence of the military governor. The cathedral was during the Ottoman mosque, dedicated to Sultan Ibrahim , with a minaret, which is preserved, while beside him stands a small chapel, which was inaugurated on 21 March 1899 by the commander of Russian forces occupation of Rethymno.Η κάτοψη του Φρουρίου ήταν πολυγωνική με προμαχώνες, ενώ η εξωτερική πλευρά του τείχους οικοδομήθηκε με ορθογωνικές πέτρες και ασβεστοκονίαμα.Η έκταση πάνω στην οποία κτίστηκε το κάστρο ήταν περιορισμένη. Το Φρούριο είχε αρκετά ευάλωτα σημεία, όπως για παράδειγμα το γεγονός ότι ήταν χτισμένο πάνω σε βράχο, η απουσία τάφρου και η ύπαρξη μόνο 4 προμαχώνων. Ωστόσο, υπήρχε μεγάλη οργάνωση στους εσωτερικούς του χώρους, ενώ στα βόρεια υπήρχε η αποθήκη πυρομαχικών.Εξάλλου, επειδή στο φρούριο εμέλλετο να μεταφερθεί η πόλη, στο κέντρο υπήρχε μια πλατεία με τον καθεδρικό ναό του Αγίου Νικολάου, που θεμελιώθηκε το 1583, και την κατοικία του στρατιωτικού διοικητή. Ο καθεδρικός κατά την Τουρκοκρατία έγινε τέμενος, αφιερωμένο στο Σουλτάνο Ιμπραήμ, με μιναρέ, ο οποίος δε διασώζεται, ενώ δίπλα του βρίσκεται ένα μικρό ξωκλήσι, που εγκαινιάστηκε στις 21 Μαρτίου 1899 από το διοικητή των Ρωσικών δυνάμεων κατοχής του Ρεθύμνου.The main gate is located east of the fort ramparts between St. Paul and St. Nicholas. The East was the church of Our Lady of Palaiokastrinis.
The gate consists of a large gallery length of 27 meters and a width of 3.8 meters, while on the north side of the portico are three outposts. Above the key arc formed recess, in which there was the lion of St. Mark, emblem of Venice.Η κεντρική πύλη βρίσκεται ανατολικά του φρουρίου ανάμεσα στους προμαχώνες του Αγίου Παύλου και του Αγίου Νικολάου. Ανατολικά της υπήρχε η εκκλησία της Παναγίας της Παλαιοκαστρινής.Η πύλη αποτελείται από μια μεγάλη στοά μήκους 27 μέτρων και πλάτους 3,8 μέτρων, ενώ στη βόρεια πλευρά της στοάς υπάρχουν τρία φυλάκια. Πάνω από το κλειδί του τόξου σχηματίζεται εσοχή, μέσα στην οποία υπήρχε το το λιοντάρι του Αγίου Μάρκου, έμβλημα της Βενετίας.
Today preserved intact the fortified enclosure of Fortezza and continuing restoration in some buildings in it. Hosting events, exhibitions and performances in short Municipal Theater "Erophile" the bastion of the Prophet Elijah.Σήμερα σώζεται ακέραιος ο οχυρός περίβολος της Φορτέτζας και συνεχίζεται η αναστήλωση σε κάποια κτίρια μέσα σ' αυτή. Φιλοξενεί εκδηλώσεις, εκθέσεις και καλλιτεχνικές παραστάσεις στο μικρό Δημοτικό Θέατρο "Ερωφίλη" στον προμαχώνα του Προφήτη Ηλία.

Δευτέρα 16 Ιουνίου 2014

palm tree beach east crete ... ανατολικα της κρητης ...

The palm beach of Vai is located in Crete, in the prefecture of Lasithi. Located at the eastern end of Crete by the sea, namely the Cretan Coast Karpathios Sea, just north of the village Palaíkastron within 20 kilometers from Sitia. It is one of 19 Aesthetic Forests of Greece in which he joined in 1973. The reason for its inclusion in the category of protected natural areas is the existence of the endemic Cretan palm. This particular palm is known from Minoan times and called Theofrastos palm (Phoenix theophrastii).The area of ​​forest is 20 hectares and the name comes from the local dialect, in which the palm called Valles Vayia → Vai. It is the most extensively palm Phoenix theophrastii in Crete, as in other areas of the island (about 10) found only small clusters or groves (Prevelis, Agios Nikitas), but there is extensive forest. The palm is fenced. In the fenced area there is a small spring which feeds a also a small creek. At the eastern end, to the beach, and dunes, soil particularly favorable for the development of palm. The location of Vai is very important for all of Europe, because of its uniqueness: nowhere else in Europe is not known forest of Phoenix theophrastii.
Το Φοινικόδασος του Βάι βρίσκεται στην Κρήτη, στο νομό Λασιθίου. Βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της Κρήτης δίπλα στη θάλασσα, συγκεκριμένα στις κρητικές ακτές του Καρπάθιου πελάγους, λίγο βορειότερα από το χωριό Παλαίκαστρο και σε απόσταση 20 περίπου χιλιομέτρων από τη Σητεία. Είναι ένα απο τα 19 Αισθητικά Δάση της Ελλάδας στα οποία εντάχθηκε το 1973. Ο λόγος ένταξής του στην κατηγορία προστατευόμενων φυσικών περιοχών είναι η ύπαρξη του ενδημικού Κρητικού φοίνικα. Ο συγκεκριμένος φοίνικας είναι γνωστός από τη Μινωική εποχή και ονομάζεται φοίνικας του Θεόφραστου (Phoenix theophrastii).
Η έκταση του δάσους είναι 20 εκτάρια και η ονομασία του προέρχεται από την τοπική διάλεκτο, στην οποία οι φοίνικες ονομάζονται Βάγιες ή Βάγια → Βάι. Είναι η πιο μεγάλη έκταση φοινίκων Phoenix theophrastii που υπάρχει στην Κρήτη, καθώς στις άλλες περιοχές του νησιού (περίπου 10) απαντώνται μόνο μικρές συστάδες ή άλση (Πρέβελη, Άγιος Νικήτας), δεν υπάρχει όμως εκτεταμένο δάσος. Το φοινικόδασος είναι περιφραγμένο. Στην περιφραγμένη περιοχή υπάρχει μία μικρή πηγή, η οποία τροφοδοτεί ένα, επίσης μικρό, ρυάκι. Στο ανατολικό άκρο του, προς την παραλία, υπάρχουν θίνες, έδαφος ιδιαίτερα ευνοϊκό για την ανάπτυξη των φοινίκων. Η τοποθεσία του Βάι είναι ιδιαίτερα σημαντική για όλη την Ευρώπη, λόγω της μοναδικότητάς της: πουθενά αλλού στην Ευρώπη δεν είναι γνωστό δάσος από Phoenix theophrastii.